تقدیم به خدایان

نقش‌برجسته ناقص است. صحنه در سمت چپ با یک ستون هند-کورینتی که در یک قاب قرار گرفته محدود شده و یک سرستون تزئین شده با شوورون‌ها را پشتیبانی می‌کند. دو نوازنده در مقابل یک چایتیا ساز می‌زنند. آن در سمت چپ یک دوتی پوشیده، موهای بلندش به صورت کلاله جمع شده و با یک مضراب عود گلابی‌شکل می‌نوازد. آن در سمت راست، با لانگوتی پوشیده، عمامه‌ای تزئین شده با دو پمپون بر سر دارد؛ او در نوعی شیپور خمیده می‌دمد. چایتیا سقف ذوزنقه‌ای، تقریباً هرمی دارد. در پیش‌زمینه، پاهای مردی که به زمین افتاده قابل تشخیص است. شلومبرگر پیشنهاد کرد که این شخصیت مجسمه‌ای افتاده به زمین است، مربوط به فصل هشتم لالیتاویستارا که معرفی سیدهارتا به خدایان برهمایی را روایت می‌کند (فوکو، ۱۸۸۴: ۱۱۷-۱۲۰). در این رویداد، متن گزارش می‌دهد که مجسمه‌های خدایان به محض ورود بودا ی آینده به معبدشان سقوط کردند. با این حال، ما هیچ نمایشی از این رویداد نمی‌شناسیم که امکان مقایسه را فراهم کند. علاوه بر این، فکر نمی‌کنیم نوازندگان بتوانند به عنوان آپسارا در نظر گرفته شوند، زیرا این موجودات آسمانی اغلب لباس شاهانه پوشیده و در آسمان‌ها ظاهر می‌شوند. در نهایت، به نظر می‌رسد شخصیت روی زمین شلوار پفی و چکمه به سبک کوشانی پوشیده است.

نقش‌برجسته‌های شیستی که توسط بارتو بین سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۲۸ کشف شدند، عمدتاً از اطراف استوپای بزرگ K1 تاپا-ای کافاریها می‌آیند.

This type of caitya, depicted on the Sirkap double-headed eagle stūpa in Taxila, is known in Kashmir.