ده غوندی

Deh-i Ghoundi (اختصار: D) با توجه به مسکوناتش که ویرانه‌های آن بخش اعظم را می‌پوشاند، باید محوطه‌ای مهم بوده باشد. بخش اختصاص‌یافته به استوپاها توسط فرسایش تا سطح زمین ساییده شده بود و بنابراین نمی‌شد وسعت کامل آن را سنجید. دو مجموعه که حدود صد متر از یکدیگر فاصله داشتند قابل تشخیص بودند.

مجموعه اول بهتر بررسی شده است. حیاط استوپاها مستطیل‌شکل و در جهت شمال‌شرق کشیده بود. استوپای اصلی D1 رو به جنوب-جنوب‌غربی جهت‌گیری شده بود. در دو سوی آن استوپاهای کوچک‌تری برپا بودند که چهار تای آن‌ها به صورت قرینه دوتایی رو به استوپای اصلی قرار داشتند. این استوپا که بالاتر از سرستون ویران شده بود، بر سکویی قرار داشت که به سمت جلو ادامه می‌یافت و قطعاً برای جای‌دادن استوپاهای کوچک قرینه مانند Tapa-i Kafarihā در نظر گرفته شده بود. در گوشه جنوبی، استوپایی در اتاقکی تقریباً مربع برپا بود. ضلع شمال‌شرقی حیاط با ردیفی از نمازخانه‌ها یا اتاقک‌های کوچک اشغال شده بود. در بیرون، در جنوب‌شرق استوپاهای دیگری قرار داشت که برخی منفرد و برخی در محوطه‌ای محصور بودند. فراتر از آن‌ها راهروهایی ساخته شده بود. در سمت مقابل، چندین اتاق چسبیده به دیوار محوطه قرار داشت که برخی بسیار وسیع و تقریباً مربع بودند. اتاقک‌های راهرومانند در شمال‌شرق ادامه می‌یافت و اتاق‌های بزرگی را احاطه می‌کرد که تعیین دقیق توپوگرافی آن‌ها غیرممکن بود.

بخش دوم محوطه ظاهراً فاقد دیوار محوطه بود. این بخش شامل گروهی از استوپاهای بزرگ بود. اما این مکان توسط کارهای کشاورزان به هم ریخته شده بود.