گار نائو

گار‌نائو (به اختصار: A)، به معنای «غار نو»، در حاشیه دره‌ای واقع شده که از باغ گای فرود می‌آید. محوطه به سه بخش تقسیم می‌شد: حیاط استوپاها، صومعه و ساختمان‌های مجزا. بخش اختصاص‌یافته به استوپاها مستطیل‌شکل به نظر می‌رسید؛ با این حال بالی به سمت شمال گسترش یافته بود که تقریباً به‌طور کامل بر اثر فرسایش از بین رفته بود. بنابراین تنها یادمان‌های شرقی و غربی باقی مانده بودند. ورودی از سمت شرق بود، رو‌به‌روی دو استوپای اصلی با جهت‌گیری متفاوت (A1 رو به غرب، که تزیینات آن یادآور آسمان‌های بودایی بود، و A2 رو به جنوب) که با استوپاهای دیگری تکمیل می‌شدند. در انتهای دیگر محوطه، پنج استوپا در یک ردیف قرار داشتند که به گفته بارتو بقایای مجموعه‌ای وسیع‌تر بودند. از بال شمالی، تنها استوپای A 10 باقی مانده بود که با دیواری مجزا شده بود. همچون تپه کلان، مجموعه‌ای از استوپاها به دیوار محوطه تکیه داده شده بودند.

صومعه در گوشه جنوب‌غربی قرار داشت و دو مرحله توسعه با گسترش قابل‌توجهی را تجربه کرده بود. هر یک از دیوارها با ردیف‌هایی از اتاقک‌ها اشغال شده بود. صومعه اولیه از طریق راهرویی با حیاط استوپاها ارتباط داشت. در گوشه جنوب‌غربی، پلکانی به بالای دیوار محوطه دسترسی می‌داد و پلکان دیگری به غارهایی منتهی می‌شد که زیر دیوار غربی صومعه حفر شده بودند. این صومعه «گسترش‌یافته» با صومعه دیگر ارتباط نداشت، بلکه فقط از نقطه‌ای، که اکنون ویران شده، با بیرون مرتبط بود. اتاقک راهب A55، که از سه طرف با نشیمنگاهی بدون مجسمه محصور بود، یک استوپای مدور را آشکار ساخت که احتمالاً بر بقایای راهبی شایسته بنا شده بود.

اتاق بزرگ A63 گوشه شمال‌شرقی را اشغال کرده بود. میان این اتاق و حیاط استوپاها فضای ساخته‌شده‌ای گسترده بود. در زمان حفاری، فرسایش آن را تا سطح زمین تراشیده بود. به همین ترتیب، در جنوب صومعه استوپاهایی قرار داشت که تنها گروه A73 از آن‌ها باقی مانده بود و تقریباً به‌طور کامل ویران شده بودند.

HADB17، سر بودا

HADB64، سر بوداسف

اشیاء این محوطه را در پایگاه داده یا بر روی نقشه تعاملی مرور کنید.