باغ گای

محوطه اصلی باغ گی (اختصار: B) شامل یک حصار مستحکم‌شده با برج‌های گوشه‌ای بود که از دو بخش چسبیده به هم، به شکل مربع و اندازه مشابه تشکیل شده بود: حیاط استوپاها در جنوب‌شرقی و صومعه در شمال‌غربی. در شرق، ویرانه‌های دیگری متعلق به بناهای دوردست قرار داشت. فراتر از آن، حصار کوچک‌تری محدود به سه استوپا با توجه به جهت‌گیری‌اش می‌بایست مستقل از محوطه اصلی بوده باشد. در غرب، سومین محوطه‌ای حتی محدودتر قرار داشت. آخرین ناحیه سه استوپا و یک صومعه کوچک را آشکار ساخت.

دسترسی به حصار اصلی از جنوب‌شرقی فلات صورت می‌گرفت، جایی که به گفته بارتو می‌بایست پلکانی (یا سراشیبی) ساخته می‌شد. دو گوشه حصار با برج‌های محکم تقویت شده بودند. مرکز حیاط را استوپای اصلی B12 اشغال کرده بود که پلکانش رو به دروازه بود. چهار استوپای جانبی به صورت متقارن دو به دو در دو طرف آن قرار داشتند. میان استوپای B12 و استوپای فرعی B13، دو صحنه از سنگ شیست کشف شد که مسابقه شمشیربازی و دعوت به موعظه را نمایش می‌دادند. ردیف دیگری از استوپاها در جلو هم‌راستا بود؛ دو ردیف جانبی دیگر ناتمام مانده بودند. در سه ضلع پیرامون، نمازخانه‌های پهن و عمیق به حیاط باز می‌شدند. دیوار پشتی به دیوار صومعه متصل بود که از مجموعه‌ای بی‌وقفه از حجره‌ها با عمق یکسان اما عرض متغیر تشکیل شده بود. اضلاع شمالی و غربی ویران شده بودند. حیاط صومعه نه سنگ‌فرش شده بود و نه گچ‌کاری، بلکه صاف شده بود. دروازه ورودی آن در گوشه شمال‌غربی با دو برج محصور شده بود. برج تحمیلی دیگری گوشه شمالی حصار را تقویت می‌کرد.

در شرق، دیوارهایی نمایان بودند که بارتو آزاد کردن آن‌ها را ضروری ندانست. فراتر از آن، ویهارهی B51 قرار داشت که به دلیل احاطه شدن با حصار دوگانه قابل توجه بود و از بیرون ظاهری شبیه استوپا داشت. در نزدیکی آن، دومین ویهارهی مهم، B56، قرار داشت که یک استوپا را در خود جای داده بود. بخشی از تزئینات آن به بازنمایی قالب‌گیری‌شده مراسم موکشه اختصاص داشت. نقاشی دیواری عظیم و ناتمامی از تبدیل آنگولیمالا نیز در آنجا کشف شد. در فضای خالی باقی‌مانده میان این دو مجموعه، استوپاهای منفردی قرار داشتند که به نظر مستقل می‌رسیدند.

HADB370، سر جنگجو

HADB396، سر جنگجو

HADB363، سر جنگجو

HADB482، تندیس برهنه مرد

HADB120، سر بودیسَتوَه

HADB97، سر بودیسَتوَه

به سوی شمال، ساختمان‌های بزرگی بر پا بودند که متأسفانه تقریباً به طور کامل ویران شده بودند. تنها حصاری باقی مانده بود که استوپای B70 با دو پلکان را در بر می‌گرفت و نمایش قالب‌گیری‌شده‌ای از واقعه تسلیم فیل توسط بودا را حمل می‌کرد. هر پلکان با دو استوپا که بر روی یک سکو بنا شده بودند، محصور بود. این چیدمان منحصر به هده نیست، اما قابل توجه است: در بیشتر موارد، استوپاها جلوی پلکان‌ها اما در بیرون سکو ساخته می‌شدند. این آرایش خاص نشان می‌دهد که از همان آغاز ساخت، فضای لازم برای برپایی استوپاهای فرعی پیش‌بینی شده بود. بر روی استوپای B66، نمایشی از خراج شاه ناگه کالیکا با گل قالب‌گیری شده بود. در بیرون حصار، هفت استوپای کوچک در کنار هم ردیف شده بودند. شکی نیست که فضای میان این بناها می‌بایست ساخته شده بوده باشد، اما زمین برهنه دیگر هیچ نشانه‌ای از آن نداشت. در شرق ویهارهی B51، کشف قالب‌گیری‌های درخور توجه حاکی از وجود ساختمان‌های مهمی بود.

آثار این محوطه را در پایگاه داده یا بر روی نقشه تعاملی کاوش کنید.