پیکرهٔ مردانه

در شرق صومعه اصلی باغ گای یک ویهارای مهم، B56، قرار داشت که یک استوپا را در خود جای داده بود. بخشی از تزئینات آن به نمایش حجاری شده مراسم موکشا اختصاص داشت. یک نقاشی دیواری یادبودی و ناتمام از تبدیل آنگولیمالا نیز در آنجا کشف شده است. طراحی‌ها و عکس‌های گرفته شده توسط بارتو امکان بازسازی بخشی از تزئینات محوطه داخلی آن را می‌دهد. در بخش C، یک طاقچه ۲۵×۶۵ سانتی‌متری بقایای فرورفتگی‌ای را حفظ کرده بود که زمانی تختی پرده‌پوش را در خود جای می‌داد، احتمالاً با بودایی نشسته. پرده در هر گوشه توسط دو شکل با دقت حجاری شده نگه داشته می‌شد، در حالی که دو پایه قرار گرفته روی دیوارهای جانبی اهداکنندگانی با چکمه‌های کوشانی را پشتیبانی می‌کردند.

شخصیت مرد کاملاً برهنه است و عضلاتی دارد که تأثیر زیباشناسی غربی را منعکس می‌کند. پرداخت زیباشناختی‌اش ظریف است. خمیدگی بدن تأکید شده است: پای راست به جلو کشیده شده، در حالی که پای چپ به عقب خم شده است. بازوی چپ، به سمت بالا خم شده و به بدن نگه داشته شده، پرده تخت را نگه می‌داشت. آناتومی با دقت ویژه‌ای پرداخته شده، به ویژه در حجاری عضلات سینه، عضلات شکمی، مفصل زانو و ماهیچه ساق پا. همتای متقارنش (HADB 483) پرداخت زیباشناختی کمی کمتر ظریف دارد، به ویژه در حجاری پاها.