پراتس

تپه کوچک پراتس (به اختصار: P) در فاصله حدود ۳ کیلومتری از محوطه‌های پیشین واقع شده است. زمین بسیار ناهموار بود و فضای ساخته‌شده تنها حدود ۶۰ متر گسترش داشت. این مکان شناخته‌شده بود و برای فیروزه‌های آثار مقدسش غارت شده بود؛ از این رو آثار کاملاً به هم ریخته بودند: سطح محوطه پوشیده از سنگریزه‌هایی بود که بر اثر غارت‌های پیاپی پراکنده شده بود و باد نیز ماسه بر محوطه انباشته بود.

هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهد دیوار محوطه‌ای وجود داشته یا خیر. این بخش به صورت انبوهی از استوپاها بود که در کنار یکدیگر، تقریباً چسبیده به هم ساخته شده بودند. آن‌ها در اطراف دو استوپای بزرگ‌تر سازمان‌دهی شده و دو گروه با جهت‌گیری اندکی متفاوت تشکیل می‌دادند. در انتهای جنوبی محوطه، استوپای بزرگ P1 رو به غرب بود. با وجود وضعیت بد، این استوپا پیکره‌هایی رنگ‌آمیزی‌شده با اخرا و بوداهای گچی به ارتفاع ۱٫۵ متر را آشکار ساخته بود که هاله‌هایشان با رنگ قرمز مشخص شده بود. تزیینات آن یادآور بوداهای گذشته بود. گروه دیگر متشکل از استوپای P 4 بود که دو استوپای بزرگ P3 و P5 و انبوهی از استوپاهای دیگر آن را احاطه کرده بودند؛ آن‌قدر فشرده که انجام آیین پرادکشینا در اینجا نیز ناممکن بود. سکونتگاه‌ها در سمت شمالی قرار داشتند، با چیدمانی موازی با آنچه در چخیل‌اِ‌غوندی یافت شده بود. محوطه دیگری کم‌وسعت‌تر در شمال و در سطح پایین‌تر قرار داشت. در آن استوپاهای بزرگی آشکار شده بود، اما تا سطح زمین تخریب شده بودند و حفاری آن‌ها بی‌نتیجه ماند.

اشیاء این محوطه را در پایگاه داده یا بر روی نقشه تعاملی مرور کنید.