جاتکای دیپانکارا

این یک قطعه در وضعیت بد است که متعلق به یک چارچوب در تاریخی است، از بالا و پایین شکسته. حاشیه بیرونی با یک ردیف عمودی از برگ‌های اکانتوس و نواری حاوی شخصیت‌های کوچک برهنه که با قرنیزهای دندانه‌دار از هم جدا شده‌اند تزئین شده است. یکی از شخصیت‌ها فلوت می‌نوازد (که به نظر می‌رسد نوآوری گندهارایی است، همیشه توسط شخصیتی از افسانه بودایی حمل نمی‌شود اما در هنر کوشانی همه‌جا حاضر است (مارسل-دوبوآ، ۱۹۴۱: ۹۴))، دیگری دست به دهان برده است. چندین طبقه تاریخی وجود داشت: تنها طبقه حفظ شده همان است که دیپنکارا جاتاکا را نشان می‌دهد. این روایت می‌گوید که در شهر اساطیری آمورن، دانشجو سومدها (یا مگها) از بودای گذشته دیپنکارا («حامل چراغ»، «آورنده نور») پیش‌گویی تناسخ بعدی‌اش به شکل بودا شاکیامونی را دریافت کرد. در مرکز صحنه بودا دیپنکارا قرار دارد، بدون هاله، کمی بزرگ‌تر از سایر شخصیت‌ها. پشت سر او واجراپانی ریش‌دار ایستاده، و جلوی او دختر جوانی با کوزه، مطمئناً همان که به بودیساتوا گل فروخت. بودیساتوا که هنوز نوآموز بود، در سه لحظه از افسانه نشان داده شده است: ابتدا ایستاده، گلی به سمت بودا پرتاب می‌کند، سپس زانو می‌زند و موهایش را می‌اندازد تا بودا بتواند از گودال آب عبور کند، در نهایت پس از پیش‌گویی در هوا حمل می‌شود، نزدیک سر بودا. همه جزئیات در این تصویر کنار گذاشته شده‌اند: نه خانه دختر جوان، نه چانه‌زنی برای گل‌ها، نه معجزه‌شان نشان داده شده است. خود واجراپانی فقط برای تعادل ترکیب حضور دارد، همین‌طور دختر جوان که جای معمولش در طرف دیگر صحنه نیست. در هنر گندهارا، این روایت به صورت تصویر با روایت مداوم نشان داده می‌شود. اغلب بودا دیپنکارا در مرکز قرار دارد، احاطه شده توسط واجراپانی و گل‌فروش, گاهی جلوی خانه‌اش, در برخی موارد یک یا دو راهب اضافه می‌شود. به این صحنه حضور سه‌گانه، چهارگانه یا حتی پنج‌گانه نوآموز جوان برهمن سومدها، بودای آینده شاکیامونی، اضافه می‌شود.

طبق سنت، دیپانکارا جاتاکا در منطقه ناگاراهارا رخ می‌داد، که به نظر می‌رسد این نمایش‌های متعدد این جاتاکا در هدا را توضیح می‌دهد.

HADB n°465